دیوان جمالی

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5935/6 آغاز: صبح روشن گشت یا مهتاب بر بالاستی ×× یا زنور دلبرم عالم چنین پیداستی / یا شب قدر است یا خود نفخه روح القدس ×× کین چنین دیر مغان چون مسجد اقصاستی؛ انجام: همچو هما سایه برین برفکند ×× در نظرش خاک گلستان ما است / جز تو جمالی نشناسد کسی ×× زانکه جمالت گل خندان ما است قصاید در توحید و نعت و ستایش حضرت علی (ع). این مجموعه همچنین شامل: غزلیات به ترتیب تهجی، آغاز: «آتش عشقت بسوخت جمله وسواسها ×× باز مقامی گرفت بر سر کوی بقا / پیر مغانم نمود راه بدین دیر عشق ×× پیر مغان کیست ... مرتضا» (رساله شماره 7)؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 9؛ جلد: میشن آلبالویی پشت معرق گرانبها، 23 سطر [ف: 3 - 640]