دیوان جمال الدین اصفهانی

16. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 189 آغاز: بسمله، چه چیز است اینکه هر ساعت ز موج نیلگون دریا ×× زمین را سایه بان بندد به پیش گنبد خضرا؛ انجام: دارم سر آنکه باقی عمر که هست ×× با تو بسر آرم ار گرانی نکنی در این دیوان قصاید و غزلیات و رباعیات و در نقل اشعار رعایت ترتیب الفبایی حروف آخر قوافی نشده است. ابتدا قصاید و سپس غزلیات و در آخر رباعیات ذکر گردیده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: پنج‌شنبه 27 ربیع الثانی 1045ق؛ کاغذ: بخارایی، جلد: تیماج، 171گ، 22 سطر (5×20/5)، اندازه: 9/5×25/5سم [ف: 1- 190]