دیوان جلالی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7864 آغاز: فی بیان التوحید: حمد قیوم قادر غفار ×× فرد بیچون صانع ستار / بی شریک نظیر حی قیوم ×× خالق الخلق عالم الاسرار؛ انجام: کوکبش در سپهر ثابت باد ×× تا فلک راست ثابت و سیار / این اساس و جلال و شوکت و شأن ×× باد باقی بحق هشت و چهار منظومه‌ای است که در آن وقایع دارالسعاده زنجان (خمسه) و سلطان آباد را به نظم درآورده است. عده ای از اشرار در زنجان ظهور نموده و با نیروهای دولتی درگیر می‌شوند. علی خان سرتیپ و ساعد السلطنه از صاحب منصبان وقت زنجان از دولت تقاضای نیرو می‌کنند و حکومت وقت نیز در پاسخ آنان اردویی را به زنجان می‌فرستد. لشکریان دولتی اشرار را قتل و غارت نموده و در خاتمه چند نفر از سران آنان را به نامهای جلادخان اسبازی، شیرخان، عبادالله خان، فتح الله خان و محمد حسین خان اعدام می‌کنند و به عده ای از سران لشکری به نامهای امیر تومان ساعد السلطنه، الله یار سلطان خدابنده و خود ناظم جوایزی اهدا می‌کنند. شاعر با بیانی سست جزئیات این امور را در بیست و نه قسمت با عناوین مطلع و مقتل و یک خاتمه برای ناصرالدین شاه به نظم کشیده است؛ خط: نستعلیق، کا: میر محمد بن محمد خان قباق تپه کبوتر آهنگی، تا: 1312ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 30گ، 12 سطر، اندازه: 17/5×22سم [ف: 26 - 342]