دیوان جغمان

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1258/3 آغاز: اعوذ بکلمات التامات من شر ما خلق ... بسمله. و به نستعین و الحمدلله رب العالمین و بعد فیقول عبید آل محمد اسمعیل بن الحسینی جغمان ... أحمدک اللهم حمد الحامدین مع اختلاف اللغات و أشهد ان لا اله الا الله المتعالی ... هذا دیوان صغیر الحجم حقیر المقدار ... و هی هذه: لک الحمد کل الحمد یا من لک الحمد ×× لک الحمد ما هب النسیم لک الحمد / لک الحمد کم أنقذتنا من مصیبة ×× و جنبتنا من مهلک فلک الحمد؛ انجام: و الصلوة و السلام علی ×× الطهر طه و عترته / عدد الترب و الحصی ×× ثم انسه و جنته دیوان اشعار و مجموعه‌ای از مکاتبات جغمان است به نظم و نثر که برای معاصرین خود در تاریخ‌های مختلف نگاشته است. نام این دیوان در پیشانی صفحه آغاز، «عسجد الاغانی» ثبت گردیده است. در مصادر التراث الیمنی فی المتحف البریطانی چنین معرفی شده است: «ضم دیوان شعر جغمان الکثیر من المدائح فی آل البیت و بعض أعیان عصره و یبدو أنه أخذ ینظم الشعر مبکراً اذ أن أقدم قصائد الدیوان یعود تاریخها الی سنة 1227 هـ و یمتد تاریخ بقیة الدیوان بین هذا التاریخ و العام 1250 هـ و هناک قصیدة لم تکمل لأن جغمان کان قد اغتیل قبل انهائها، و قد أکملها الخطیب محمد بن علی و حیش صاحب دیوان «ورد الحدائق فی مدح سید الخلائق» و قد تخلل الدیوان بعض النصوص النثریة کما قدم لبعض القصائد»؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ 89ص (27-115) [عکسی ف: 3 - 577]