دیوان جامی

210. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1872 آغاز: المنة لله که به خون گر خفتم ×× یک چند چه غنچه عاقبت بشکفتم / از کشمکش دهر بسی آشفتم ×× کز گوهر راز سبحه داری گفتم / سبحان الله این چه گوهر است؛ انجام: قدر آن را قیاس نتوان کرد ×× جزر رشکش اساس نتوان کرد / با دهانی زقیل وقال خموش ×× می‌کنم از زبان حال خروش خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج مشکی، 248گ، 11 سطر، اندازه: 16×21سم [ف مخ: 2 - 917]