دیوان جامی

120. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5092 آغاز: با دل گفتم کای باصفا کشته سمر ×× هستی صدفی پر از گهر چیست خبر / از گوهر سال نظم این عقد درر ×× بر روی صدف نهاد یک دانه گهر. آغاز دیوان: زان پیش ز مداد دهم خامه را مدد ×× جویم مدد ز فضل تو ای مفضل احد قصاید اوست با غزل و رباعی با یک دیباچه که یک صفحه از آن مانده و از آغاز آن افتادی. نخستین دیوان اوست مورخ 884؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11 و 12؛ با سرلوح، مجدول؛ تملک طهماسب در 1213؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج حنایی، 288گ، 17 سطر (8×16)، اندازه: 13/5×23سم [ف: 15 - 4110]