دیوان جامی

106. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 648 آغاز: اجن شوقاً الی دیار لقیت فیها جمال سلمی ×× که می‌رساند از آن نواحی نوید و صلی به جانب ما / بوادی غم منم فتاده زمام فکرت ز دست داده ×× نه بخت یاور نه عقل رهبر نه تن توانا نه دل شکیبا؛ انجام: زنالهای منش یاد ده ببزم طرب ×× چو مطربان خوش الحان شوند پرده سرای / زحال جامی اگر پر سدت بگو اینک ×× نوشته نامه ای از آب چشم خون پالای غزلیات شاعر می‌باشد که به ترتیب حروف تهجی آخر قوافی از «الف» تا «یاء» تنظیم شده اند؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز (15 برگ)؛ مجدول مذهب محرر؛ اهدایی: عباس جودی، 1368ش؛ 243گ، 14 سطر (7×11)، اندازه: 12×16/5سم [ف: 2 - 284]