دیوان جامی

85. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 31-فیروز آغاز: برابر 2؛ انجام: (معما به نام رستم): هر شب مه من بگوشه بام آید ×× وز پرتو روی خود جهان آراید / بر کنگره‌های سدره نه پای قدر ×× شاید سر تو بطرف بامش آید شامل: غزل، مسمط، ترجیع بند، قطعه و رباعی و در آخر: قطعات و فردهایی در تعمیه نامهای مختلف؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ دارای یک کتیبه کهن، مجدول مذهب، پشت صفحه اول این شعر با قلم کهن دیده می‌شود: «قطب آفاق حضرت جامی ×× قدس الله سره السامی»، یک یادداشت تازه است به خط شکسته نستعلیق زیبای عبد الله بن محمد امین همدانی، این نسخه مطابق نسخه (شماره 4669) مورخ 869 این کتابخانه است که به خط درویش علی است و به گواهی شیوه خط نیز باید در همان حدود نوشته شده باشد؛ کاغذ: سمرقندی ضخیم شکری، جلد: تیماج سبز، 400ص، 14 سطر، اندازه: 11×17سم [ف: 21 - 82]