دیوان ثنائی مشهدی

14. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16773 آغاز: بس مانده خوان خاطر من ×× بی میلی میهمان ندید است؛ انجام: چو شد گوهر افشان بر آن تخت و تاخ ×× بفرسود لب را بقدر خراج. فاقد ساقی نامه می‌باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ واقف: علی امیر خیزی، 1367ش؛ کاغذ: الوان، 106گ، 14 سطر، اندازه: 12/2×24/7سم [ف: 17 - 162]