دیوان ثاقب مدراسی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13670 آغاز: قصیده در مدح ابوالائمة النجبا ... سیدنا علی بن ابی طالب علیه التحية و الثناء: کند نازل مصیبت بر سر خلق خدا شبنم ×× رساند بر دماغ نازکان آزارها شبنم / در این اوقات سرویش آن آوا کرد بر طبعم ×× که دور از راحتم نبود و نزدیک فضا شبنم / درد در باغ و بستان دکن هر صبحدم سیپش ×× بحیرت باغبان افتاده کین باز است یا شبنم / بچرخ آرد دماغ گرم او را شدت سردی ×× نماید پایمال از بس سر خورشید را شبنم؛ انجام: رباعی: از تیغ تو مشتهر با ادراکم جنگ ×× یعنی که برزم توست رستم کم جنگ / چون بید بلرزد جگر شیر و پلنگ ×× در بیشه ز رعب نام مستحکم جنگ دیوان اشعار شاعر است با تخلص «ثاقب» شامل قصاید، غزلیات به ترتیب حروف تهجی و رباعیات. شاعر در قصایدش اشخاص زیر را مدح نموده است: حضرت علی(ع) شرف الدوله بهادر، وزیر الممالک دکن نواب مختار الملک بهادر، نواب سالار جنگ، راجه سمنت راؤ صاحب، نواب الدوله بهادر خلف نواب رشید الدوله، محمد رحمت الله خان، راجه اندرجیت بهادر و قادر علی خان بهادر، صاحبزاده عمدة الدوله بهادر و مرثیه نواب عزیز الملک مرحوم؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: سید محمد جلال الدین، تا: 27 ذیقعده 1295ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 108گ، 12 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 37 - 194]