دیوان تنها

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10888 آغاز: قصیده در سوگ استادی ارجمند که چهل سال مرا درس شاعری آموخت (استاد محمد علی ناصح) آدینه 65/6/21 بیست و هفت بیت: آن یگانه در سخن استاد در شعر دری ×× جسته در این فن به جمله سرفرازان سروری؛ انجام: من کیم هستی نهاده در سر سودای عشق ×× زندگی بر باد داده یکسره در پای عشق / مولوی آن گوهر تابنده دریای عشق ×× گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق / کاندرین دریا نماید هفت دریا شبنمی خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ یادداشتی از شاعر که این کتاب را «جلد نخست غزلیات و اشعار متفرقه و تضمین غزلهای خواجه شیراز (لسان الغیب)» به کتابخانه انجمن ادبی ایران هدیه کرده؛ «اهدائی رئیس انجمن ادبی ایران محمد علی ناصح»؛ جلد: گالینگور سرخ، 293گ، 34 سطر (16/5×30)، اندازه: 22×35سم [ف: 20 - 464]