دیوان تاراج نراقی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/55 از: تاراج نراقی (؟). دو غزل با تخلص «تاراج» و با عنوان «تاراج نراقی» که شاید منظور همان تاراج اصفهانی باشد که در تذکره حدیقة الشعراء درباره‌اش آمده: «اسمش محمد حسین، از معاصرین و از حالش تا حال زیاده از این چیزی معلوم نشده که در زمره شعرا و ادبای اصفهان محسوب و فنش غزل‌سرایی و شغلش مقواسازی است ... گویند ده هزار بیت دیوان دارد». مطلع دو غزل وی چنین است: «مه که کس اندر وی اشتباه ندارد ×× چون مه من طره سیاه ندارد / دل عذرخواه ما و محبت گناه ما ×× باشد ز عذر»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ راسته و چلیپا، رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 2ص (143-144)، اندازه: 13/4×21سم [ شورا: ف: 27/1 - 333]