دیوان بی نام

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10056 آغاز: محرم کوی رضا شو که بود باب نجات ×× بخدا هست فزونتر ز هزاران عرفات؛ انجام: ای امام حی و قائم همتی بی نام را ×× تا که نفس از همتت اندر کفش مقهور باد غزلیات، قصاید، ترجیع بند و مثنویات شاعر معاصری است که «بی‌نام» تخلص می‌کرده، ترجمه وی در مآخذ عصری دیده نشد، در پایان نسخه کسی نوشته است «در تاریخ 1343 بعد از فوت مرحوم ناظم مقارن با سنه 1344 هجری از متروکات مرحوم ناظم با اطلاع ورثه و با تقدیم قیمت بدست آمده». عبارت مزبور سال درگذشت شاعر را حدوداً محقق می‌کند. اشعار بی نام در مناجات باری تعالی و مدح و منقبت حضرت علی (ع) است، و صبغه عرفانی دارد؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ واقف: کربلائی محمد حسن کفشدار؛ کاغذ: نخودی فرنگی، جلد: مقوایی، 65گ، اندازه: 10×17سم [ف: 9 - 129]