دیوان بهاء الله

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 6102 آغاز: بسمله. بحمد ک الله قائما بالذات ×× مالک الملک محیی الاموات؛ انجام: انک انت ربنا الوهاب ×× العزيز المهيمن التواب منظومه کلامی بهائی است به عربی و فارسی که در آن از عبدالبهاء و غصن اعظم یاد شده است و ترجیع ملمعی است به فارسی و برخی بیتهای آن عربی است؛ خط: نسخ، کا: میرزا آقای تبریزی مهاجر «ارض ص»، تا: 1327ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 76گ، 10 سطر (7×13)، اندازه: 11×18سم [ف: 16 - 198]