دیوان بنائی هروی (حالی)

4. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 527/5 آغاز: بسمه آنکه سیه کرد چشم یار مرا ×× بسان سرمه سیه کرد روزگار مرا؛ انجام: از گلشن کوی تو بدر خواهم رفت ×× چون غنچه بصد خون جگر خواهم رفت / صبرست و سفر علاج دل من گویند ×× چون صبر ندارم بسفر خواهم رفت مشتمل بر غزلیات ( مرتب) سه رباعی؛ خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوای روکش میشن قهوه‌ای، اندازه: 11/8×20سم [ف: 4 - 1129]