دیوان بساطی سمرقندی

3. تهران؛ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی؛ شماره نسخه: 98/3 آغاز: از تو باری دگر امید وصال است مرا ×× آخر ای دوست بگو این چه خیال است مرا؛ انجام: در دل بنده اگر یار قدم رنجه کند ×× ترسم اینست که بی آب شود آتش دل. تم الديوان بعون الله و حسن توفیقه. این اشعار از صفحه 31 تا 57 در حاشیه و از صفحه 58 تا 66 در متن و حاشیه آمده و فردیات و رباعیات بساطی را شامل است و همچنین در حواشی صفحات 150 تا 152 نیز اشعاری از بساطی آمده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: شعبان 834ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 36ص (31-66)، 15 سطر (11/5×19)، اندازه: 15×23سم [ف: - 135]