دیوان برهان

1. قوچان؛ سلطان ابراهیم؛ شماره نسخه: 604 آغاز: بسمله عید است و بهار است و جهان است جوانا + در وجد و طرب آمده هر پیر و جوانا؛ انجام: در بیان نفس مطمئنه که ندای ارجعی الی ربک شنود. در آن از مثنوی ناصری خود نقل کرده است و قطعه ای به عربی به طریقه قصیده لبید بن ربیعه که از معلقات سبع است در حدود 96 بیت سروده است. در آغاز مسمطی مسبع به ترتیب حروف تهجی آورده سپس چند قصیده در منقبت امیر مؤمنان (ع) و تغزل و مرثیه سید الشهداء، ولادت حضرت علی (ع) و منقبت خاتم الانبیاء و امام حسین و مطالب عرفانی و مرثیه سید الشهداء به وزن شعر خاقانی (هان ای دل عبرت بین ...) و قصیده‌ای در مدح پیامبر و علی به طرز قصیده منوچهری (فغان از این غراب بین و وای او ...) و نوحه و مراثی و رباعیات و غزلیات در مدح علی (ع) و مواعظ و نصایح و ترکیب بند و ...؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 14؛ در هامش صفحه دوم یادداشتی به خط واقف، شیخ ابوالقاسم بن احمد در 25 ربیع الاول 1319ق؛ جلد: مقوا با روکش کاغذ لاجوردی، 85گ، 15 سطر (10/5×16/5)، اندازه: 16/5×21سم [ ف مخ ]