دیوان بدر لاهیجی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3143 آغاز: بسمله. تطبیق کردن حکایت شیر و روباه و خر را که در مثنوی مولوی مندرج است با حکایت قاضی و میرزا تقی و شخص قصاب که ... مطابق اتفاق شده است. گوش اصلی باز کن تا بشنوی ×× داستانی از کتاب مثنوی؛ انجام: ابراهیمی که می‌خورد مال یتیم ×× لازال شراب کاسه شرب الهیم / خود از قلمش ز دودمانها برخاست ×× آتش افتد بجان این ابراهیم از سید احمد بدر لاهیجی زنده در 1310 و شاعر آزاده و نقاد. فهرست دیوان: 1. مثنوی حکایت شیر و خر و روباه و تشبیه به قاضی لاهیجان و مرد قصاب و میرزا تقی پیشکار قاضی و فریفتن قصاب و به حیله شرعی دارایی وی را از چنگش ربودن با یک تصویر سیاه قلم عالی (1-42)، 2. ترجیع به نام شیخ علی پیشنماز تکیه عودلاجان (43-46)، 3. ترجیعی به تقلید و تتبع بواسحق اطعمه (46-52)، 4. ترجیعی طیبت‌آمیز مشتمل بر دوازده بند (52-63)، 5. ترجیعی راجع به مواصلت جوجو خانم در نه بند (63-72)، 6. خاتمه بوستان سعدی نوشته میرزا رحیمخان مستوفی برای منظم السلطنه و قطعه‌ای به نام ناصر الشعراء شیرازی (72-73)، 7. قطعه‌ای که از زبان محبوبه معین الرعایا گفته و قطعه‌ای در خدمت مدیر جریده نسیم شمال و درخواست روزنامه و بندی در تاریخ شعرای قدیم و بندی در جواب یکی از دوستان (73-76)، 8. در جواب قطعه‌ای که یکی از خویشان در مبارزت حاجی خالو نوشته (77-81)، 9. قصیده‌ای در ستایش جناب میرزا فتاح خان دکتر که از شمیران به تهران فرستاده و بندی در مطایبه (81-85)، 10. کتاب دل افروز نامه که قصه شیرین و بسیار مطبوعی است (87-105)، 11. جواب شعر یکی از دوستان (106-108)، 12. در هجو صدرالعلماء لاهیجی (108-109)، 13. در شکایت از اصناف مردم (108-113)، 14. در تقاضای شجره و استقبال از شعرای قدیم (113-114)، 15. زبان حال مهدیخان پیشخدمت که به یکی از وزراء نوشته (114-115)، 16. در مطایبه و شرح حال دختران حاجی از ارسلان (116-117)، 17. قطعاتی که به دوستان نوشته (117-120)، 18. در تقاضای شراب به یکی از احباب نوشته و قطعاتی چند در مطایبه و مزاح (120-125)، 19. در حکایت بره کشتن حاجی میرزا ذبیح الله و قطعه‌ای که به حکیم باشی و دیگری نوشته (126-129)، 20. در خواستگاری کردن دختر اکرم السلطنه و قطعه‌ای که در مهمانی به حکیم باشی نوشته (129-130)، 21. غزلی که به اسلوب فوق الدین احمد یزدی نوشته و قطعه‌ای به یکی از دوستان (131-132)، 22. قصیده شهر آشوب در جواب محمد ابراهیم کسمائی و هجو علما لاهیجان (133-135)، 23. در هجو جلال الملک و منظومه شکایت آمیز که به میرزا احمد خان نوشته (135-140)، 24. زمان اقامت در کاظمین به مقرب الخاقان احمد آقای نواب هندی نوشته (140-143)، 25. مراسله منظوم و منثوری است که قدرت قلمی بدر را نشان می‌دهد (143-145)، 26. قصیده‌ای در هجو علماء لاهیجان در پاسخ هجو سید ابوالقاسم از دانشمندان رشت (147-149)، 27. مستزادی است که درباره گوزیدن ملا رمضان وکیل زمان تشخیص سامان قریه سطلسر و رزمیدان گفته (149-152)، 28. درباره یکی از مبلغین بهائیه گفته و مطایبه دیگر و هجو پسری (152-156)، 29. مطایبه و قطعه‌ای که به قوام الاطبا در کربلا نوشته (157-159)، 30. قطعه‌ای در هجو و بدیهه در تعریف کندوج آقا شیخ حسن (159-160)، 31. هجویه احضاریه ملا ابراهیم که از قول وی حقایقی به رشته نظم کشیده (161-166)، 32. مکتوب منظوم که به یکی از دوستان نوشته (166-167)، 33. حکایت منظومه در مطایبه و چندین قطعات در مزاح که به دوستان و فخر الاطبا نوشته (168-180)، 34. شرح مجلس ضیافت و تفصیل بازی شطرنج و هجو صدر العلما و قطعه‌ای در جواب ناجی قزوینی و جز آن (181-189)، 35. هجویه میرزا محمود شریعتمدار و تضمین قصیده‌ای که علی اشرف در مدح او گفته و قطعه طیبت آمیز که به مستوفی نوشته و جز آن (189-194)، 36. در هجو صدر العلما و قطعه‌ای که به میرزا رحیم مستوفی نوشته و چندین هجویه و شکایت از عزوبت (195-206)، 37. در هجو یکی از وکلای محکمه ارتشا (207-213)، 38. داستان بزغاله و شغال (214-219)، 39. رباعیات بسیار شیرین و شیوا و هزلی (220-240)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ کاغذ: فرنگی رنگارنگ، جلد: تیماج قهوه‌ای، 121گ، 16 سطر (7×13/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 11 - 2096]