دیوان بحرالعلوم

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1661 آغاز: برابر؛ انجام: و لست انسی ذلک السمیدعا ×× فی مشهد او مشعر من الدعا / لازلت یا بدر الملوک دائما ×× عمر الزمان سالما و غانما خط: نسخ خوب، بی‌کا، بی‌تا؛ متضمن یک قصیده لامیه بزرگ در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) است. آغاز ابیات: «ان الفؤاد لظعن الحی مملول ×× مالی سلو و عقد الصبر محلول / من بینها فی طلول الرابع واقفة ×× یجری دم من قتیل الحب مطلول ...؛ ختم ابیات: ادامه الله مادامت عوائده ×× فی الحادثات لذی القرب سرابيل / و ما استضائت به شمس الضحی و جرت ×× فی رابعیها و حتی صب یعلول»؛ مجدول؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج قرمز، 231ص، 13 سطر، اندازه: 12×20سم [ف: 4 - 377]