دیوان اهلی شیرازی

38. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7799/2 آغاز: من از غم تو هلاکم و تو فارغ از غم من ×× مر است غم که هلاک تو ام تو را چه غم است / دمی ز حال من خسته دل مشو غافل ×× که میروم ز جهان و غم تو دم بدم است؛ انجام: دیوان شرح درد دل بود اشعار اهلی سر بسر ×× اینچنین شعری نمی‌بینم به دیوان کسی / خون شد جگرم ز داغ جان سوز فراق ×× دل سوخته ز آه شعله افروز فراق / یا رب که چنین روز مبیناد کسی ×× این روز قیامت است یا روز فراق شامل غزلیات و رباعیات شاعر است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: پارچه قهوه‌ای، 30گ (47ر-76پ)، 15 سطر، اندازه: 11×18/5سم [ف: 26 - 283]