شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/140266
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 13
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 22 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 542 برگ • 18 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 12×22/5سم
- کاغذ و جلد:
- فرنگی و سمرقندی • میشن قرمز
آغاز نسخه
آغاز 1
« از حیرت صفات تو بند زبان ما ×× انگشت حیرتست زبان در دهان ما »
آغاز 2
« ای دل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنکه ×× تا زنده مقید این دام مانده »
آغاز 3
« ای همچو گهر در صدف سینه <!-- page: 43 --> ما ×× هر گوهر راز تست گنجینه ما »
انجام نسخه
انجام 1
« تا درد دلی کز تو مرا هست نه بینی ×× بالله که ندانی
غزلیات و مستزاد، 8100 بیت، این مجموعه همچنین شامل: مقطعات در 270 بیت (860-882) »
انجام 2
« غافل که بندگی سبب آن بود که او ×× در مصر جان عزیز شود پادشاه هم» (رساله شماره 8)، رباعیات، لغزیات و معمیات، 357 بیت و 94 بیت لغز و معما »
انجام 3
« آتشی کز برق غیرت برفروخت ×× خرمن درویش درمانده بسوخت» (882-950) (رساله شماره 9) »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
تا درد دلی کز تو مرا هست نه بینی ×× بالله که ندانی غزلیات مستزاد، 8100 بیت
یادداشتهای انتقادی و تصحیحی فهرستنگار:
•
این مجموعه همچنین شامل: مقطعات در 270 بیت (860-882)، آغاز: «ای دل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنکه ×× تا زنده مقید این دام مانده»، انجام: «غافل که بندگی سبب آن بود که او ×× در مصر جان عزیز شود پادشاه هم» (رساله شماره 8)، رباعیات، لغزیات و معمیات، 357 بیت و 94 بیت لغز و معما، آغاز: «ای همچو گهر در صدف سینه ما ×× هر گوهر راز تست گنجینه ما»، انجام: «آتشی کز برق غیرت برفروخت ×× خرمن درویش درمانده بسوخت» (882-950) (رساله شماره 9)
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 15 • صفحه 42 • ردیف 22
متن فنخا:
22. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2542/7
آغاز: از حیرت صفات تو بند زبان ما ×× انگشت حیرتست زبان در دهان ما؛ انجام: تا درد دلی کز تو مرا هست نه بینی ×× بالله که ندانی
غزلیات و مستزاد، 8100 بیت، این مجموعه همچنین شامل: مقطعات در 270 بیت (860-882)، آغاز: «ای دل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنکه ×× تا زنده مقید این دام مانده»، انجام: «غافل که بندگی سبب آن بود که او ×× در مصر جان عزیز شود پادشاه هم» (رساله شماره 8)، رباعیات، لغزیات و معمیات، 357 بیت و 94 بیت لغز و معما، آغاز: «ای همچو گهر در صدف سینه ما ×× هر گوهر راز تست گنجینه ما»، انجام: «آتشی کز برق غیرت برفروخت ×× خرمن درویش درمانده بسوخت» (882-950) (رساله شماره 9)؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی و سمرقندی، جلد: میشن قرمز، 542گ (319-860)، 18 سطر، اندازه: 12×22/5سم [ف: 8 - 239]