دیوان اهلی خراسانی

2. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 279/4 آغاز: دو چشمم فرش آن منزل که سازد (سازی) جلوه گاه آنجا ×× بهرجا پا نهی خواهم که گردم خاک راه آنجا / چو خوش بزمینست رنگین صحبت جانان چه سود اما ×× که نتوان شد سفید از شومی بخت سیاه آنجا خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه اول قرن 10؛ با سرلوح دار، مجدول؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: بخارایی، جلد: میشن، (261-400)، 12 سطر، اندازه: 12/5×23سم [ف: 2 - 571]