دیوان اوحدی مراغه ای

12. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 225/11 آغاز: آن چشم مست من که دلم گشت زار ازو ×× ای دوستان بسوخت مرا زینهار ازو ... تا آنجا که: گفتم که اوحدی زغمت مرد، رحمتی ×× گفتا مرا چه غم که بمیرد هزار ازو؛ انجام: میدان فراخ یافته اوحدی ولی ×× در وصل او عجب که رسد دست تنگ تو خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: نخدی رنگ، جلد: تیماج مشکی، 14 سطر (6×12/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 2 - 248]