دیوان اوحدی مراغه ای

11. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1950 آغاز: فرزند بر عداوت ابا پراکند ×× تخم خصومتی که چنین لعنتش جزاست؛ انجام: بدان بیچاره رحمت کرد و بخشود ×× چگوید کس که جای مرحمت بود شامل: قصاید (1-5)، غزلیات (6-250) (این غزلیات به ظاهر بر حسب ترتیب الفبائی حروف آخر قوافی نگاشته شده ولی بر اثر صحافی نابهنجار ترتیب به هم خورده است)، رباعیات (250-282)، کتاب ده نامه و چند غزل و چند حکایت و تمامی سخن و خلاصه سخن که بسیار مغشوش و نامرتب است (283-312)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 10؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج ماشی، 156گ، 17 سطر (6×11)، اندازه: 10×17سم [ف: 4 - 416]