دیوان اوحدی مراغه ای

6. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 339 آغاز: سر پیوند ما ندارد یار ×× چون توان شد زوصل برخوردار؛ انجام: ما در قرقیم بر لب آب روان ×× برخیز و بیاگر دل صافی داری شامل ترجیعات، غزلیات به ترتیب قوافی، سه غزل فهلوی که مطلع اولین آن چنین است: «اورثیر و ساده ایم تارو ×× از بوی تو داد صبح تارو / اندوه تو تاو دل در امه ×× نش هشت که دل دمی درارو»، مثنوی جام جم، کتاب ده نامه، رباعیات است؛ خط: نستعلیق، کا: میرک شیرازی، تا: 870ق، جا: بغداد؛ مجدول، پنج سرلوح به طرح کتیبه مذهب مرصع عالی؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، مشیرالسلطنه 1322، ناصرالدین شاه قاجار 1274؛ کاغذ: بغدادی، جلد: مقوای روکش تیماج تریاکی، 836ص، 17 سطر، اندازه: 18×32سم [ف: 3 - 112]