دیوان انوری ابیوردی

233. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8128/1 آغاز: بسمله - صبا بسبزه بیاراست دار دنیا را ×× نمونه گشت زمین مرغزار عقبی را / نسیم باد ز اعجاز زنده کردن خاک ×× ببرد آب همه معجزات عیسی را؛ انجام: خواستم گفت که خورشید بر دست [کذا] یابد ×× گفت خورشید که با او سخن من بگذار نسخه ناقص و بسیار جدیدی از دیوان انوری است که در بخش قصاید، به حرف قافیه «ر» پایان می‌یابد؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13 و 14؛ افتادگی: انجام؛ در متن و چلیپا؛ جلد: مقوایی با روکش تیماج زیتونی، 41گ (1پ-41پ)، اندازه: 13/5×20/4سم [ف: 27/1 - 241]