دیوان انوری ابیوردی

214. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4962 آغاز: بسمله.صبا بتازه بیار است باغ دینی را ×× نمونه گشت زمین مرغزار عقبی را / نسیم باغ در اعجاز زنده کردن خاک؛ انجام: با دلبرم از زبان باد سحری ×× گل گفت پیاپی بچمن درنگری / گفت آیم اگر تو جامه برخود ندری ×× چون رنگ زری بخنده بیرون نبری قصاید و غزلیات و قطعات و رباعیات اوست، با عنوان‌های «در مدح ...» و «قال ایضاً» و «قال فی بحر ...» و «له ایضاً»؛ خط: نستعلیق، کا: محمد تقی بن شیخ محمد بحرینی، تا: 1257ق، برای نصرالله خان، یکی از درباریان فتحعلی شاه؛ دارای یک سرلوح زرین؛ مهر: ملک الکتاب زین العابدین، «حاج سید نصرالله تقوی»؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج زنگاری، 273گ، 25 سطر (8/5×24)، اندازه: 19/5×34سم [ف: 14 - 253]