دیوان انوری ابیوردی

152. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 3292/2-17/72 آغاز: ور بایدت انوری و گرنه ×× غم خور که همیشه نازوال است / بی مایه همی طلب کنی سود ×× زان گاهی سود که زیان است؛ انجام: ای فتنه روزگار شب نوش منه ×× وابد الان را غاشیه بردوش منه / زلفی که هزار جان از او درخطر است ×× از چشم بدان بترس و درگوشه منه خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: مقوایی سبز، 22گ، 14-23 سطر، اندازه: 12×21سم [ف: 4-1864]