دیوان امیر المؤمنین علی علیه السلام

72. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6087 آغاز: بسمله. الحمد لوليه و الصلوة على نبيه ... فهذا ديوان امیرالمؤمنين و امام المنقين ... الناس من جهة التمثال الكفاء ابوهم آدم و الام حواء - آدمی از ده مثقال بهم مانندند که پر آدم حوا همه را شد مادر؛ انجام: اذا ضاقت بک الاحوال یوماً فثق بالواحد الفرد العلی (چون ز احوال جهان روزی بتنگ آید دست باش واثق بر کریم رازق فرد علی) خط: نسخ و تحریری، بی‌کا، تا: 1246ق؛ مصحح، محشی با نشان‌های «شرح ابن ابی الحدید صافی، مجمع البحرین، 12»، با اشعار و قصایدی به فارسی و عربی متناسب با اشعار متن و نیز معانی اشعار در کناره برخی صفحات، شعرهایی از محمد تقی تبریزی و حسین نجفی و شارح قاضی میر حسین و شعری جهت مطالب مهمه با امضای «م ص هوم نجنی» و کلماتی از بهمن بن اسفندیار بن گشتاسب و قصیده فرزدق و مطالب دیگر در حاشیه صفحات است. نسخه دارای ترجمه فارسی زیر سطور است. مقدمه «انوار العقول فی اشعار وصی الرسول» در حاشیه گ7پ-10پ نوشته شده است؛ یادداشت محمدطاهر سید زاده هاشمی در ابتدای کتاب مبنی بر اهدای کتاب از عبدالله نوبخت سنندجی کردی استاد نجوم و هیئت به وی در 1351 در تهران و در انتهای کتاب دعایی به نقل از میرداماد جهت رفع تنگدستی و روایاتی به نقل از بشارة المصطفى و جز آن و بحرهای عروضی شانزده گانه از صفی الدین حلی و فواید پزشکی و فایده ای از محمد تقی مجلسی در طریق ریاضت شرعیه و جواب و سوال سید محمد باقر در خصوص صیغه نکاح و پراکنده هایی در انتهای کتاب نوشته شده؛ کاغذ: فرنگی آبی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 89گ، 12 سطر (14×8/5)، اندازه: 6×21سم [رایانه]