دیوان امیر خسرو دهلوی

57. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13302 آغاز: حمدی که از اول زادن تا پایان زاد وجود بود و ثنائی که از شیر خوراکی تا آنگاه که که شارب چاشنی شیر یابد بر مزید گردد. خدای عزوجل ذوالجلال کن فیکون ×× بریز حیز و مستغنی از چرا و زچون؛ انجام: بحق اشهد أن لا اله الا الله ×× ... احمد مرسل رسول یارسین / ... گفت من اندر پناه خود افکن ×× رسان بن عز قبول این دعاء من آمین خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 6 شوال 1009ق؛ نسخه‌ای نفیس و هنری است، درای دو صفحه تذهیب کاری زیبا، مجدول مذهب، با چهار سرلوح مرصع زیبا؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج قرمز، 599گ، 15 سطر (9/5×18/5)، اندازه: 17×27/5سم [ف: 33-532]