دیوان امیر خسرو دهلوی

42. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4910/1 آغاز: آغاز دیباچه: بسم الله الواهب الذی وهب الشعراء المتبحرة ...؛ آغاز دیوان: سپاس آن کردگاری را که شد زامرش جهان پیدا ×× نهان از دیده ام پیدا و در چشمم نهان پیدا؛ انجام: انجام دیباچه: امید که از دعاش یزدان ودود ×× بر بنده کند دخمه آتش مسدود؛ انجام دیوان: دیوانه شدم زان خط چون زاغ چنانک ×× گویی که تو خورده بغلیواژ نگر تحفة الصغیر؛ خط: نستعلیق بسیار مغلوط هند، بی‌کا، تا: قرن 10؛ واقف: نابینی؛ کاغذ: نخودی، 43سطر (10/8×22) [ف: 7 - 674]