دیوان امیر خسرو دهلوی

17. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8167/8 آغاز: اشعار ملک الکلام قدوة الشعرا امیر خسرو الدهلوی علیه الرحمة: ای خاصه قرب لی مع الله ×× سرخیل مقربان درگاه / ای‌های دو چشمه هویت ×× داده بدو چشم خود ترا راه؛ انجام: چند گاهی خلاص یافته بود ×× جانم از کار و بار دیرینه / وه که باز آمدی و خسرو را ×× بردی از دل قرار دیرینه غزلیات اوست. از وی در این بخش چهل و هفت غزل آمده است. چاپی که از اشعار امیر خسرو در ایران متداول است ناقص است و تمامی اشعار شاعر را ندارد. برای دسترسی به تمامی آنها باید به چاپ‌های هند (مانند چاپ چهار مجلدی آن) مراجعه کرد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 9؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه، 9گ (36پ-44ر)، اندازه: 14×21/3سم [ف: 27/1 - 301]