دیوان امید نهاوندی

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3320 آغاز: حاصل هستی و کاخ ایمنی را ز اشک و آه ×× برق خرمن سوز گرد و سیل بنیان خوار شو؛ انجام: طالع ترا مساعد ایزد ترا معین ×× شوکت ترا یدک کش نصرت ترا غلام شامل: قصیده (1-6) و غزلیات مجذوبیه در ستایش مجذوبعلی (106-6) و دیوان دوم (106-223) هر دو به ترتیب تهجی و نزدیک 3500 بیت (الذریعه 97/9) در آن از «خسرو راد محمد شه غازی» یاد شده است (106 در آغاز دیوان دوم) در پایان نسخه آمده که محمود میرزا چشمش را کنده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ در پایان آمار سلسله خانها و واعظان و شاعران نهاوند و طلاب علوم دینی و مستوفیان و تجار و کسبه معتبر و معروف و مقابر و امامزاده‌ها و مساجد و محلات و گرمابه‌های نهاوند و شاهزادگان نهاوند و کاریزها و آبهای نهاوند دیده می‌شود؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 118گ، 16 سطر (7/5×14/5)، اندازه: 10/5×17سم [ف: 11 - 2304]