دیوان امید نهاوندی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 949 آغاز: گر نمیدید برخسار تو زیبایی را ×× دیده مشتاق نبود اینهمه بینایی را شامل غزلیات امید است در حدود 2500 بیت و مرتب بحروف تهجی بر حسب قوافی است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: خداداد، تا: 1297ق؛ در ص 17 غزل صحبت لاری که به غلط نسبت به غرة العین داده شده با قید به اینکه از اشعار این زن می‌باشد نوشته شده، یادداشت شده که این نسخه به فرموده میرزا ابراهیم خان نوشته شده، بر برگی نصر الله نهاوندی متخلص به طالب ابیاتی از یوسف و زلیخا ناظم هروی نقل کرده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 100گ، 13 سطر، اندازه: 11×18سم [ف: 3 - 194]