دیوان اصغر نهاوندی

1. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 795 آغاز: ... در شادی نگردد تا سحر بر روی خلقی باز ×× کلید عیش و عشرت جمله در دست من است، امشب؛ انجام: هر رود و هر قنات و همه چشمه سارها خشکیده شد، به دشت و به هر کوهسارها ... در 1278ق مثنویی در «اوصاف گرانی» با این سرآغاز سروده است: هشتاد و هفت چون ز هزار و دویست (1287) رفت / هر رود و هر قنات و همه چشمه سارها ×× خشکیده شد به دشت و به کوهسارها»، دارای غزل به ترتیب الفبایی از «ب» تا «ی»، مخمس و ترجیع «شهد شکر شکنت هر که چشیده»، تخمیس غزل سعدی «موئی نفروشم به همه ملک جهانت»، قصیده، در پایان چند رباعی، چند تخلص ازو: ز شوق آن فرهنگی زاده «اصغر» جام می‌درکش ×× که از گلزار حسنش نوبت گلچیدن است امشب / «اصغر» برای دفع رقیبان بلهوس ×× بر درگهش همیشه قراول است / خدنگ ناز تو را هر که خورده می‌داند ×× چه دردها به دل داغدار «اصغر» شد؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13 و شاید 1320ق؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول؛ کاغذ: فرنگی، 76گ، 17 سطر (17×8/5)، اندازه: 12/5×22سم [ف: 2 - 107]