دیوان اشعری

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 944 محتویات این دیوان عبارت است از قصاید (قصاید بسیار در مرثیه و مدح اهل بیت دارد) و تغزلات و غزلیات و رباعیات و مثنویاتی به تقلید مولای روم و فردوسی و تمام دیوان در حدود ده هزار و پانصد بیت است، بخش‌های نسخه بدین تفصیل می‌باشد: 1. قصاید و تغزلات که بیشتر آنها در مدح ائمه اثنی عشر (ع) و پادشاهان معاصر و پادشاه زادگان و امرا و وصف بهار و خزان می‌باشد (از ص 1-378) در حدود 6500 بیت، 2. قصاید و مثنویات عرفانی و حکایات تاریخی است و ظاهر این است که پیش‌نویس است، 3. غزلیات مرتبه بر حسب قوافی به حروف تهجی (از ص 400-531) در حدود 2100 بیت، 4. رباعیات (ص 532-537)، 5. ترجیعات (ص 537-552)، 6. مثنوی به سبک مثنوی مولوی (ص 552-561) در حدود 170 بیت، 7. مثنوی به سبک شاهنامه فردوسی در ذکر وقایع تاریخی اواخر فتحعلیشاه و اوایل محمد شاه (ص 562-590) در حدود 450بیت، 8. شنگول و منگول نامه یا گربه نامه، این مثنوی در حدود 170 بیت می‌باشد (ص 590-598) و در آخرین این مثنوی شکایت از یاران نموده و اشاره‌ای به تنگدستی و خانه‌نشینی خود کرده است، 9. قصاید و اشعار متفرقه (ص 600-616) در حدود 250 بیت می‌باشد؛ خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، بی‌تا؛ از قرائن چنین استفاده می‌شود که به خط خود شاعر و نخستین نسخه پاکنویس شده باشد، در حاشیه بعضی از صفحات ابیاتی از اقسام نام برده وجود دارد، میان صفحه 110 و 111 برگ‌هایی افتاده، بخشی از بخش نخستین افتاده و نخستین بیت صفحه یک کنونی این است: «دل میبری بعشوه و در پرده میبری ×× چالاکتر ز تو نبود هیچ دل ربا»؛ کاغذ: فرنگی آبی و زرد، جلد: تیماج، 307گ، 18 سطر، اندازه: 14×21/5سم [ف: 3 - 185]