دیوان اسد

2. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2311/3-12/201 آغاز: اول به نام واحد قیوم بی فنا ×× مستجمع جمیع کمالات دایما / آرام بخش سینه عشاق بی قرار ×× راحت رسان جان اسیران بی نوا؛ انجام: را لعن کن تا با دل شاد ×× علی عالی اعلی نشینی / اسد دربیشه حق است دایم ×× مبادا درره کو پا نشینی. خط: شکسته، نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج، 40گ، 16 سطر، اندازه: 11×17سم [ف: 4 - 1858]