دیوان ازرقی هروی

17. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4588 خط: نستعلیق، کا: محمد حسین جنابدی، تا: 1011ق؛ این نسخه در اصل قسمتی بوده است از رکن اول تذکره خلاصة الاشعار و زبدة الافکار تألیف امیر تقی الدین محمد بن شرف الدین علی حسینی کاشی متخلص به ذکری درگذشته به سال 1023ق، شامل ترجمه احوال و منتخبات اشعار: حکیم ازرقی، ابوالفرج رونی، ابوالفرج سگزی، رشید وطواط، سید حسن اشرف غزنوی منضم به زادالمسافرین امیر حسینی سادات غوری هروی، بعداً سه قسمت اول را مجزا کرده به نام دیوان ازرقی (؟!) در یک جلد قرار داده‌اند، و سه قسمت ثانی را نیز از هم جدا کرده هر قسمت را شماره خاص داده و به نامهای: دیوان رشید وطواط (شماره 4657) و دیوان سید حسن اشرف غزنوی (شماره 4673) و زاد المسافرین (شماره 4814) تجلید کرده‌اند. این اجزاء جمعاً در زمان حیات مؤلف خلاصة الاشعار به خط محمد حسین جنابدی نوشته شده و تاریخ بیستم محرم 1011ق دارد، و این رقم و تاریخ در پایان زادالمسافرین مرقوم است. محتویات نسخه موسوم به دیوان ازرقی به شرح: 1. ترجمه حکیم زین الدین ابوبکر ازرقی هروی و در حدود هزار و هفتصد بیت از منتخبات اشعار او، (ص2-46). آغاز: «انتخاب دیوان حکیم ازرقی - دانشمندی فاضل و حکیمی ماهر و شاعری کامل است»، انجام: «فریاد رسم نیست بتا جز تو کسی ×× فریاد ز دست چو تو فریاد رسی»، 2. ترجمه ابوالفرج رونی و در حدود هزار و پانصد بیت از منتخبات اشعار او (ص 64-89) و ترجمه ابوالفرج سگزی در ضمن ترجمه او (ص49- 50) مسطورست. آغاز: «ذکر استاد شعرا ابوالفرج رونی، مقتدای صنادید شعرای جهان و پیشوای ...»، انجام: «چون من بسر کوی تو صد عاشق زار ×× از پای فتاده اند جان بر کف دست»، در متن و هامش، مجدول؛ واقف: نایینی؛ کاغذ: نخودی، جلد: پارچه‌ای، 45گ، 38-41 سطر (10×20/5)، اندازه: 14/6×25سم [ف: 7-361]