دیوان ادیب

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 172/4-طباطبائی آغاز: نسیم غالیه بود ریاض مشک نشان ×× بود چو خلق وزیر علوم مشک افشان / بیا که از نفحات بنفشه باز دماغ ×× بر آن سر است که منت نهد به غالیه دان؛ انجام: کند ادیب به مدح تو چون کمال الدین ×× قصیده‌ای که نظیرش به سالها نتوان ... / بچند قرن دگر نشنوی بجز احسنت ×× گر این قصیده بخوانی به تربت حسان قصیده‌ای است در 67 بیت و در حاشیه آن به قلم شکسته نستعلیق دیگر نوشته است: «قصیده میرزا محمد حسین اصفهانی ادیب تخلص است که در اواخر به حکم همایونی به میرزا فروغی متخلص گردید. این قصیده را در مدح اعتضاد السلطنه وزیر علوم روحی فداه سروده است حررفی شهر ربیع الاول 1293»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج نیلی، 8گ (94-101)، اندازه: 14×21سم [ف: 22 - 40]