دیوان اثیر اومانی

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14664 آغاز: دوش آن زمان که ماه بر افروخت مشعله ×× در فوج موکب افق افتاد مشغله / جرم قمر ز مکمن عقرب چو در گذشت ×× گردون روافه کرد ز بنیاد قافله؛ انجام: چه توان کرد که در گنبد دیرینه اساس ×× دیر و دایم نتوان ماند و بسی نتوان بود خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، تا: احتمالاً از اواخر قرن 12؛ مهر تملک: «مسعود استوانی»؛ جلد: تیماج سبز یشمی، 67گ، 20سطر، اندازه: 11/5×23/3سم [ف: 41 - 149]