دیوان ابوهاشم شیرازی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4139 آغاز: عیان سازم چه سان راز نهان را ×× که کس را نیست تاب این داستان را / قضا روزی مرا شد نفس سر کش ×× بآن شدت که نتوانم بیان را؛ انجام: گاه چون گرگ و گهی چون بز شوید ×× گاه در لوطی گری دز می‌شوید. نزدیک 1400 بیت و سراسر هزل و شوخی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج عنابی، 60گ، 12 سطر (7×14)، اندازه: 10×11سم [ف: 13 - 3112]