دیوان ابوالفیض دکنی

24. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13710 آغاز: فریاد که دوریم ز مطلوب دل خویش ×× چندانکه دراز است زبان طلب ما / در کام نهنگ و دمن شیر بخوابیم ×× رشک است به آسودگی بوالعجب ما؛ انجام: حدیث شکر و شکایت مبر زدشمن و دوست ×× که هر چه داری از نفس خویشتن داری / زغیر حبل رجا بگسلان چو ز سر صدق ×× امید فضل ز توفیق ذوالمنن داری غزلیات و بخشی از قصاید شاعر؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: گالینگور قهوه‌ای، 89گ، 17سطر، اندازه: 15×24سم [ف: 37 - 236]