دیوان ابوفراس

7. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2134/4 آغاز: الحق مهتضم والدين مخترم ×× وفی آل رسول الله مقتسم / والناس عندک لاناس فيحفظهم ×× سوم الرعاة ولاشاء ولانعم؛ انجام: و العين من حب اعرابية عرضت ×× تعوم فی عبرات كنت اوزجهاه / فليست تالی والإمال اکثرها ×× يعذب النفس بالدنيا وما فيها ... قصیده میمیه ابو فراس. قصیده‌ای متوسط در مدح و ثناء اهل بیت که از دیوان وی انتزاع شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج سبز، 7گ، 13 سطر، اندازه: 15×22سم [ف مخ: 4 - 1525]