دیوان ابن خفاجه

1. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 152 آغاز: بسمله قال الوزیر ابو اسحق ابراهیم بن ابی الفتح بن خفاجه ... الحمدلله الذی عم بفضله و من بعد و فتق اللسان برحمته الخ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 9؛ نویسنده از خود نام نبرده و به این جمله ختم می‌شود: «کمل شعر الوزیر الفقیه الجلیل ابی اسحاق ابن ابراهیم بن ابی الفتح بن خفاجه اعزه الله و ذلک فی الیوم السابع عشر من شهر شعبان المکرم عام ست و تسعین و خمسائة رحمه الله تعالی آمین»، ولی تصورمی شود که این تاریخ کتابت نسخه نیست و این تاریخ ظاهراً آخر نسخه‌ای بوده که این نسخه را از روی آن نوشته‌اند و طرز نگارش نوع و کاغذ او این احتمال را مؤید است، با یادداشت اعتضاد السلطنه که به سال 1285 نوشته شده؛ و این دو یادداشت: «من کتب الفقیرالحاج محمد سنان سنه 1197، ثم للفقیر ولده احمد و هبی غفرالله لهما»؛ تملک: درویش یوسف سنان؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 77ص، 25 سطر، اندازه: 13/5×21/5سم [ف: 2 - 550]