دیوان آقا بابا گرامی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3028 آغاز: شب که در محفل گشود از عارض چون مه نقاب ×× در دل شب گشت پنداری طلوع آفتاب / وه چه عارض آنکه همچون ذره از وی ماه و مهر ×× این نماید اقتباس و وان نماید اکتساب؛ انجام: در هجر تو شوم سیم غبغب چکنم ×× تلخست مذاقم ای شکر لب چکنم / گیرم که شب فراق من روز شود ×× چون روز غمت نمیشود شب چکنم دیباچه خود شاعر از آغاز افتاده و در ص 2-17 است و دیوان در ص 19-348. در ص 350-355 نثری است از او سپس نامه نادرشاه انشاء میرزا مهدیخان (355-371) و «نقل نامه سلطان الاعظم نادر صاحب قران انشاء محمد قاسم اصفهانی عرف آقا بابا گرامی تخلص» (ص 371-395 ناقص) که تقلیدی است از نامه میرزا مهدی خان. در دیوان قصیده و غزل است به ترتیب تهجی و ماده تاریخ و رباعی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مجدول؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: روغنی زرکوب، 198گ، 13 سطر (8×14)، اندازه: 13/5×22/5سم [ف: 10 - 1968]