دیوان آذری اسفراینی (طوسی)

6. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16389/5 آغاز: الهی امن و ایمان بخش ما را ×× وفا کن عهد و پیمان بخش ما را؛ انجام: چو شمع در آن مجلس اگر برنکنی سر ×× دانی چه کنی آذر یا سوزی و سازی. منتخب. دارای یکصد و چهارده غزل است از شیخ فخرالدین حمزة بن علی ملک طوسی اسفراینی بیهقی متخلص به «آذری» (866-784ق) وی معاصر میرزا شاهرخ و مصاحب شیخ محیی الدین طوسی غزالی بوده و از شاه نعمت الله ولی، خرقه تبرک گرفته است. مدتی در هند به سر برده و منظومه «بهمن نامه» وی در شرح سلطنت سلاطین بهمنی دکن بوده و دیگر آثارش: «عجائب الغرائب» و «جواهر الاسرار» و «سعی الصفا» و «طغرای همایون» می‌باشد؛ خط: نستعلیق، کا: حسین بن میرزا قاسم، تا: 12 ربیع الاول 1314ق؛ کاغذ: شکری و نباتی، جلد: تیماج عنابی، 44ص (413-456)، 20 سطر، اندازه: 16/5×22/2سم [ف: 17-482]