دیوان آذر بیگدلی

17. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4887 آغاز: دریغا که با خود ندیدم مصاحب ×× رفیقی موافق انیسی مناسب؛ انجام: خوش آنکه چو یاد از اسیرم کنی ×× آیی شبی و رحم به پیریم کنی / پایت مالم که پایمالم نکنی ×× دستت بوسم که دستگیریم کنی قصیده‌ها و غزلها بترتیب تهجی و رباعیها مورخ روز شنبه 3 جمادی الثانی 1222 در اصفهان و سپس ساقی‌نامه و مغنی‌نامه و مثنوی و باز رباعیات؛ خط: نستعلیق، کا: محمد باقر بن حاجی علی اصغر متخلص به رشحه، تا: پنج‌شنبه 8 جمادی الثانی 1222ق؛ دارای یک سرلوح مذهب، مجدول مذهب؛ تملک: مخبرالسلطنه؛ کاغذ: فستقی نازک، جلد: میشن آلبالویی، 180گ، 17 سطر، اندازه: 12/7×20/4سم [ف: 2 - 254]