دیباچه مرقع

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4749/14 آغاز: هو الله. بر آگاه دلان خبرت پذیر روشنست که این اعجوبه آفرینش که او را خط گویند چون عالم قدیم و بی سرو بن است نه او را بدایتیست و نه نهایتی؛ انجام: امید که این تازه بهار ... طراوت بخش نظار گیان محفل گرامی شود و هر صفحه گلستان نفحه اش منشور دوام شادکامی. دیباچه‌ای است که شیخ ابوالفضل بر مرقع پادشاهی نوشته است؛ خط: نستعلیق، کا: طهماسب قلی، تا: قرن 11، جا: سورت هندوستان؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 2ص (143-144)، اندازه: 12/5×22سم [ف: 13 - 134]