دوازده امام

13. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 873/3 آغاز: و ستارگان آسمان یقین اند ... اما بعد قبلة الحكما و قدوة العلماء، خواجه نصیرالدین محمد بن محمد بن الحسن الطوسى ... می‌فرماید که در روزگار مستعصم دوازده سال ریاضت کشیدم و نسخه ای از انواع علوم تصنیف کردم و به رم تحفه نزد خلیفه بردم ... چون در آن ذکر ائمه را به نظر در آورد همه را پراکنده ساخت در آب انداخت ... سوگند یاد کردم که پهلو بر زمین ننهم و نان سیر نخورم تا دما را از روزگار بنی عباس بربیارم ... در پایان مقدمه چند جمله را سیاه کرده‌اند مقدمه‌ای مبسوط (ص 127-137) از مسیب بن حسن بن محمد بن عبدالمطلب اصفهانی که در آن سبب انشاء این صلوات را به چندگونه از خواجه نصیر نقل می‌کند و نیز درباره خواص طریقه ختم آن به سخن، علامه حلی و کفعمی و میرداماد به اختصار می‌آورد؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ پس از مقدمه فارسی (پیش از شروع در متن صلوات) یک لوح اسماء الله است که در دائره وسط آن «علی الله» و در اطراف اسماء الهی نقش شده. این لوح بر پارچه‌ای است که بر کاغذ الصاق کرده‌اند. در کنار دائره بزرگ نیم دائره‌ای شبیه دسته اسطرلاب رسم شده که در وسط آن نوشته «مبدع الله بس» از آغاز مقدمه اندکی افتاده؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قرمز، 19گ (64-82حاشیه)، اندازه: 12/5×19/5سم [نشریه: 13 - 270]