دعوات گلپایگانی

1. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13851 آغاز: در بیان احراز وارده از طریق معصومین علیهم صلوات الله رب العالمین در کتاب بحار روایت کرده از آمنه مادر پیغمبر؛ انجام: بعضه كان بجسده الشريف و بعضه كان بروحه فى المنام و بهذا يرفع النزاع اذا لم اقف على احد يدعى كون معراج النبى (ص) كان بالجسم ازيد من مرة واحدة و الحمدلله كتبه الاحقر الفانی ابوالقاسم الجرفادقانی 1330. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 14؛ در حیات مؤلف کتابت شده و دستخط وی در چند برگ در پایان نسخه آمده، محشی با نشان «منه عفی عنه»، مصحح، در پایان مطلبی در یک برگ راجع به «و عرجت بروحه الى السماء» در دعای ندبه دعای قاف و فهرست آثار مؤلف به خط وی دیده؛ همچنین در آغاز نسخه دعایی جهت درد چشم و دعای بعد از عطسه آمده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 259گ، 17 سطر (14×7/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 35 - 197]